
توهّم دانایی، خواب مرگبار
گمان می‌بریم چیزی می‌دانیم، گمان برده‌ایم كه چشم‌هایمان می‌بیند Ùˆ گوش‌هایمان می‌شنود. Ùكر می‌كنیم كه می‌توانیم به درستی تشخیص دهیم...
...باید درك كنیم (نه تشخیص دهیم) كه چشما‌ن‌مان نمی‌بیند یا ØØ¯Ù‘اقل به درستی نمی‌بیند Ùˆ گوش‌هایمان بدرستی نمی‌شنود. پس تÙكر Ùˆ تشخیص ما، به خوبی Ùˆ درستی عمل نمی‌كند Ùˆ هر Ú†Ù‡ نتیجه‌ی آن باشد، اشتباه Ùˆ كاذب است. ذهن ما، ÙØ§Ø³Ø¯ شده Ùˆ یا در ØØ§Ù„ ÙØ§Ø³Ø¯ شدن است. ذهنی كه بدرستی كار نمی‌كند، چگونه ممكن است Ù…ØØµÙˆÙ„ Ùˆ نتیجه‌اش (كه اÙكار Ùˆ برداشت‌های ماست)درست Ùˆ صØÛŒØ باشد. تا شعور خداوند در وجود انسان جاری نشود، انسان كور Ùˆ كر است، قادر به تشخیص نیست. ذهنش بیمار Ùˆ خراب است...
اگر اجزاء یك كامپیوتر خراب باشند، نتایج Ù…ØØ§Ø³Ø¨Ø§Øª آن نیز غلط است. تازه بر ÙØ±Ø¶ كه ذهن هم به خوبی Ùˆ به‌طور صØÛŒØ عمل كند، امّا وقتی كه آموزش درست نباشد، بر مبنای ØÙ‚یقت نباشد، باز هم نتیجه اشتباه است Ùˆ همه‌ی نظرهای ما غلط از آب در می‌آید. شاید اگر تو بگویی "خدا هست" این كاملاً غلط Ùˆ نادرست باشد، امّا اگر Ù…ØÙ…د رسول الله (ص) یا Ù…Ø³ÛŒØ Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù„Ù‡ (س) بگوید خداوند هست، درست Ùˆ صØÛŒØ باشد.
ظاهر كلام هر سه، یكی است امّا باطن Ùˆ مغز در معنی است، در اندازه‌ی آگاهی Ùˆ شعور است. شاید معنای كلام آنها با كلام تو، زمین تا آسمان ÙØ§ØµÙ„Ù‡ داشته باشد.
تصویر آسمان با خود آسمان یكی نیست...
مادامی ‌كه نور خداوند در وجودمان ظاهر نشده، همه‌ی نظراتمان، همه‌ی تصمیمات Ùˆ كارهایمان، همه‌ی برداشت‌ها Ùˆ به Ø§ØµØ·Ù„Ø§Ø Ø¯Ø§Ù†Ø³ØªÙ‡â€ŒÙ‡Ø§ÛŒÙ…Ø§Ù†ØŒ نادرست Ùˆ اشتباه است...
پس در وضعیت ÙØ¹Ù„ÛŒ چگونه تشخیص دهیم Ùˆ چگونه تصمیم بگیریم تا هدایت شویم؟ پاسخ اینست كه باید اصلاً این گونه تصمیم Ú¯Ø±ÙØªÙ† را كنار بگذاریم. شاید به وسیله‌ی نیروی این تصمیم بتوانیم به چیزهایی دست یابیم امّا به نه چیز Ùˆ خداوند، بوسیله‌ی تصمیم نمی‌توان دست ÛŒØ§ÙØª. باید این‌بار نیروی دیگری را به كار گیریم. برای ورود به دنیاهای ناشناخته Ùˆ عالم ناشناختنی (خداوند)ØŒ باید از اراده‌ی خداوند مدد جست. چگونه؟ با توكل بر او. با قرار Ú¯Ø±ÙØªÙ† Ùˆ مقاومت نكردن در مسیر او.
باید به قوانین Ùˆ ÙØ±Ø§Ù…ین الهی Ú†Ù†Ú¯ زنیم، به عبارتی، نظر خداوند نظر ما باشد Ùˆ تصمیم خداوند، تصمیم ما. اراده‌ی او، اراده‌ی ما Ùˆ میل او میل ما. باید از دید خداوند، از دیدگاه Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù‡ÛŒ Ùˆ با بینش پیامبران Ùˆ بزرگان، ببینیم، تشخیص دهیم Ùˆ ØØ±ÙƒØª كنیم.
از طریق Ø±ÙˆØ Ø§Ù„Ù‡ÛŒ كه در همه‌ی انسان‌ها مشترك است، می‌توان به نظر Ùˆ كلام خداوند Ùˆ به هدایت الهی دست ÛŒØ§ÙØª...
تا زمانی كه گمان برده‌ایم چیزی می‌دانیم از هدایت الهی Ù…ØØ±ÙˆÙ… هستیم. شاید Ùكر كنیم كه عملاً چیزهایی می‌دانیم Ùˆ در عمل، بسیاری از تصمیماتمان درست است. امّا آیا شما از همه‌ی نتایج Ùˆ عواقب تصمیمات Ùˆ نظرات به ظاهر درست، مطلع هستید، تأثیراتی كه بر ذهن Ùˆ روØâ€ŒØªØ§Ù†ØŒ بر آینده Ùˆ سرنوشت شما به‌جا می‌گذارند، تأثیراتی كه...
دانا Ùˆ آگاه تنها یكی است نه دو تا یا بیشتر. آن یكی تنها خداوند بی همتاست. پس برای درست اندیشیدن Ùˆ درست تصمیم Ú¯Ø±ÙØªÙ† Ùˆ انتخاب كردن، تنها یك راه وجود دارد Ùˆ آن ارتباط با خداوند Ùˆ بهره‌گیری از شعور الهی است...
موسی كلیم الله (ع) كه با خداوند، ØØ¶ÙˆØ±Ø§Ù‹ تكلم كرد، كسی كه در زمان خود گمان Ù…ÛŒâ€ŒØ±ÙØª كه عالمترین Ùˆ داناترین انسان‌ها باشد، در برابر تصمیمات Ùˆ نظرات خضر (ع) تØÙ…Ù„ نیاورد. آنگاه كه پرنده ای جرعه‌ای اندك از آب دریا را به منقار Ú¯Ø±ÙØªØŒ موسی (ع) متوجه شد كه این علمش را نسبت به علم خداوند (اسرار الهی) نشان می‌دهد. قطره‌ای در برابر دریای بیكران.
ØØ§Ù„ا Ú©Ù‡ موسی (ع) با‌ آن مقام بزرگ Ùˆ آن Ø§ÙØªØ®Ø§Ø± Ùˆ درجه‌ی تكلم ØØ¶ÙˆØ±ÛŒ با خداوند‌، علمش در برابر علم خداوند، ذرّه ای بسیار ناچیز Ùˆ جزیی است، علم این بشر در برابر خداوند ØØªÙ‘ÛŒ ذرّه ای از آن ذرّه‌ی ناچیز هم نیست...
وقتی Ùهمیدیم كه "چیزی نمی‌دانیم" Ùˆ آنچه به ظاهر می‌دانیم، غلط Ùˆ نادرست است، هدایت الهی در وجودمان Ùˆ در زندگی‌مان شروع به جاری شدن می‌كند Ùˆ ØØ±ÙƒØª درست آغاز می‌شود...
وقتی من گمان كنم كه می‌دانم، دیگر دنبال علم Ùˆ اسرار نمی‌روم زیرا خود را بی‌نیاز از آن Ø§ØØ³Ø§Ø³ می‌كنم. وقتی من Ùكر می‌كنم كه راه را بلد هستم، دیگر به راهنما Ùˆ نقشه‌ی گنج نیازی نیست. وقتی Ùكر می‌كنم كه نظرات Ùˆ تصمیماتم درست (یا تا ØØ¯ÙˆØ¯ÛŒ درست) است، دیگر به نظر خداوند، به شعور الهی Ùˆ به Ø±ÙˆØ Ø±Ø¨Ù‘Ø§Ù†ÛŒ نیازی ندارم.
تا خیالم Ø±Ø§ØØª است، اسرار را برای Ú†Ù‡ می‌خواهم؟ این خیال Ø±Ø§ØØª از توهّم دانایی Ùˆ گمان بینایی سرچشمه می‌گیرد...
برای رهایی باید بگذاریم خداوند برای ما تصمیم بگیرد Ùˆ به جای ما تشخیص دهد. كسی كه گمان برده چیزی می‌داند Ùˆ Ùكر می‌كند كه می‌تواند به درستی تصمیم بگیرد، مانند كرمی‌است كه به دور پیله بسته Ùˆ در این توهّم است كه دنیا Ùˆ عالم هستی همین ÙØ¶Ø§ÛŒ تاریك Ùˆ Ù…ØÙ‚ر درون پیله است...
ادامه دارد
بازگشت
Share
|