بگو: اى بندگان من كه بر خويشتن زياده‏ روى روا داشته‏ ايد! از رحمت خدا مأيوس نشويد. همانا خداوند، همه گناهان را مى ‏آمرزد، كه او خود آمرزنده‏ ى مهربان است. سوره زمر 53                    و پيش از آن كه شما را عذاب فرا رسد و ديگر يارى نشويد، به سوى پروردگارتان روى آوريد و تسليم او شويد. سوره زمر 54                     و از بهترين چيزى كه از جانب پروردگارتان به سوى شما نازل شده پيروى كنيد، پيش از آن كه عذاب الهى ناگهان به سراغ شما آيد، در حالى كه از آن خبر نداريد. سوره زمر 55                    تا [مبادا] كسى بگويد: افسوس بر آنچه در كار خدا كوتاهى كردم! و حقّا كه من از ريشخند كنندگان بودم. سوره زمر 56                     
 

خيانت، آن هم در امانت خداوند؟!

بسم ا... الرحمن الرحيم

 

 

"و خدا راست نام‌هاي نيكو، پس او را بدانها بخوانيد، و كساني را كه در نام‏هاي او بي‏راهه مي‏روند واگذاريد كه به زودي به سزاي آن‌چه مي‏كردند خواهند رسيد."  

(اعراف:180)

 

هر چند عجيب به نظر مي‌رسد اما بسياري از مشكلات ما حاصل كم توجهي يا بي‌توجهي‌مان به بعضي سؤالات ساده اما مهم و كليدي است كه آنها را از طريق نداي وجدان‌ خود مي‌شنويم، سؤالاتي هم‌چون: "آيا صاحب‌اش راضي است؟"

اين سؤال به‌خصوص هنگام استفاده از چيزي كه به عنوان امانت نزد ماست، برايمان مطرح مي‌شود. و البته به ذهن رسيدن اين سؤال خود نشان‌دهنده‌ي آن است كه ما به اين واقعيت واقف و معترفيم كه رسم امانت‌داري، به‌كارگيري امانت در راستاي قصدي است كه مالكش آن را به آن منظور نزد ما به امانت نهاده است.

طبيعي است هر چه امانتي كه نزد ماست باارزش‌تر و امانت‌دهنده‌اش  نيز محترم‌تر و پرمنزلت‌تر باشد، امانت‌داري، كاري پر مسئوليت‌تر خواهد بود.

حال كه اهميت امانت‌داري را به ياد آورديم، خوب است امانت فراموش شده‌اي را هم به ياد بياوريم كه هم خودش بس بزرگ است و هم  امانت‌دهنده‌‌ي آن...

"و [خدا] همه‌ي نام‌ها را به آدم آموخت ‏سپس آنها را بر فرشتگان عرضه نمود و فرمود اگر راست مى‏گوييد از اسامى اينها به من خبر دهيد."

(بقره‌:31)

با وجود در اختيار داشتن امانتي به بزرگي "نام‌‌هاي خدا" هيچ فكر كرده‌ايم كه شرط امانت‌داري آنها چيست؟ در چه صورت‌هايي ممكن است پايمان بلغزد و در اين امانت بزرگ خداوند خيانت كنيم؟ و آيا هيچ انديشيده‌ايم كه سرانجام خيانت در امانت پادشاه آسمان‌ها و زمين چيست؟

طبيعي است كه شرط امانت‌داري از اين امانت بزرگ نيز، هم‌چون هر امانتي به‌كارگيري آن در راستاي رضايت صاحب آن، و در جهت تحقق قصد او از به امانت نهادن آن است.

حال خداوندي كه انسان را به تصوير خود آفريده، آيا قصدش از آموختن اسمائش به انسان جز اين بوده كه انسان با توسل به اين اسماء به او نزديك‌ و نزديك‌تر و شبيه و شبيه‌تر شود، آيا خدايي كه خود سرچشمه‌ي خوبي‌هاست به استفاده از قدرت و منزلت نام‌هايش جز در راستاي گسترش و آشكاري خوبي و حقيقت راضي است؟

 

و اگر در اين امانت بزرگ پادشاه هستي خيانت شود! اگر در جهت تحقق خواسته‌هاي خودخواهانه و ارضاي برتري‌جويي‌ها از آن سوء استفاده شود، و يا براي فريب دادن ديگران، و راست باوراندن سخنان دروغ خود به ديگران و امثال اينها به كار گرفته شود! چه عاقبت و عقوبتي گريبان‌گير خيانت‌كار خواهد شد؟!  پس گرفته شدن امانت همان و محروميت از ارتباط با خداوندي كه همه چيزمان از اوست همان!

براي آن كه عقوبتي چنين هولناك گريبان‌گيرمان نشود، حداقل مي‌توانيم پيش از بر زبان راندن و استفاده از "نام خدا" بينديشيم كه‌: " آيا صاحب بزرگ آن راضي است؟ "

                                                                                           

 

 نيكا                                                 

 

بازگشت

Share

 

 

 

 
 
   
آدرس ایمیل شما
آدرس ایمیل گیرنده
توضیحات
 
 
 
 
شرکت در میزگرد - کلیک کنید
 
 
نظر شما در مورد مطالب سایت چیست ؟
 
 
 
 
 
 
 
©2026 All rights reserved . Powered by SafireAseman.com